Η αναδοχή, ως θεσμός παιδικής προστασίας από τις αρχές του 20ου  αιώνα, αφορά την ανάληψη της φροντίδας ενός ανήλικου τέκνου έως 16 ετών από ανάδοχη οικογένεια ή ανάδοχο άτομο. Εφαρμόζεται σε περιπτώσεις όπου το ανήλικο τέκνο στερείται τη φροντίδα και τη στήριξη της φυσικής οικογένειας λόγω έκτακτων είτε χρόνιων αναγκών όπως ασθένεια γονέων, ατύχημα, διαπίστωση ακαταλληλότητάς τους κ.α. Η ανάδοχη οικογένεια δεν αποκαθιστά αλλά αναπληρώνει την αδύναμη φυσική οικογένεια, προσφέροντας στο ανήλικο τέκνο ικανοποίηση των βιολογικών αναγκών του, ασφάλεια, αγάπη και τη δυνατότητα να μεγαλώσει, να αναπτύξει την ταυτότητά του και να αποκτήσει εμπειρίες και ερεθίσματα μέσα σε ένα υγιές οικογενειακό περιβάλλον. Επίσης η ανάδοχη οικογένεια βοηθά στην ομαλή αποκατάσταση και επιστροφήτου παιδιού στη φυσική οικογένεια μακριά από το στίγμα του Ιδρύματος.
Σε αντίθεση με την υιοθεσία, στην περίπτωση αναδοχής  τέκνου, οι έννομες σχέσεις μεταξύ ανηλίκου και φυσικής οικογένειας παραμένουν αμετάκλητες, εφ΄όσον ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά. Είναι υποχρέωση των αναόδοχων γονέων να διευκολύνουν την επικοινωνία και τη διατήρηση των προσωπικών σχέσεων μεταξύ ανηλίκου και φυσικών γονέων από την στιγμή που δεν υπάρχει δικαστική απόφαση και δε βλάπτει τα συμφέρονται του ανηλίκου.
 

Αναδοχή είναι η φιλοξενία παιδιών που από έκτακτες ή χρόνιες ανάγκες, ατύχημα, διάλυση ή ακαταλληλότητας της οικογένειας βρίσκονται σε ανάγκη.

 

Συγγενική αναδοχή :
Οι συγγενείς καλούνται, αν θέλουν, να πάρουν το παιδί του οποίου η οικογένεια βρίσκεται σε κρίση.
Μεσοπρόθεσμη αναδοχή:
Αναδοχή με διάρκεια μέχρι 2 χρόνια, έως ότου η οικογένεια ξεπεράσει την κρίση, άλλως γίνεται μακροπρόθεσμη.
Mακροπρόσθεσμη αναδοχή:
Αναδοχή σε παιδιά που δεν πρόκειται να επιστρέψουν στην οικογένειά τους.
Αναδοχή φιλοξενίας:
Φιλοξενία σε παιδιά για Σαββατοκύριακο, γιορτές ή καλοκαίρια.
Ποιός μπορεί να γίνει ανάδοχος γονέας:
Δεν υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή αναδοχής, οι κοινωνικοί λειτουργοί μπορούν
να κρίνουν την καταλληλότητα των αναδόχων γονέων. Μερικές φορές οι ενδιαφερόμενοι μετά την παρουσίαση του προγράμματος, ανακαλύπτουν ότι δεν τους ταιριάζει ο θεσμός.
Ποιά είναι τα προσόντα των αναδόχων γονέων:
Αγάπη και  υπομονή για το παιδί κάποιου άλλου. Ο  ιδανικός ανάδοχος γονέας δεν περιγράφεται, γιατί οι ανάγκες των παιδιών ποικίλουν. Το ιδανικότερο θα ήταν οι ανάγκες κάθε παιδιού να ταυτίζονται με αυτές του ανάδοχου γονέα.
Η αναδοχή είναι μιά μορφή εργασίας στην οποία πρέπει να συμμετέχει όλη η οικογένεια. Οι ανάδοχοι γονείς συζητούν με τους κοινωνικούς λειτουργούς για την ηλικία και το φύλλο του παιδιού το οποίο νομίζουν ότι μπορούν να φροντίσουν καλύτερα.
Ποιό το όριο ηλικίας για τους ανάδοχους γονείς:
Δεν υπάρχει συγκεκριμένο όριο ηλικίας. Κάθε αίτηση εξετάζεται ξεχωριστά.
Ποιά η διαφορά μεταξύ Υιοθεσίας και Αναδοχής:
Η Υιοθεσία είναι νομική πράξη, με την οποία το παιδί έχει όλα τα προνόμια ενός φυσικού  παιδιού και η οικογένεια έχει τις ίδιες υποχρεώσεις απέναντί του.
Το ανάδοχο παιδί κρατάει την δική του ταυτότητα και εξακολουθεί να είναι νόμιμο παιδί των φυσικών του γονέων.